Bagatellen, XAPMC, by Brian Olewnick:

Performing as simply Grundik + Slava, this pair has released several albums since beginning their partnership in 1994 though this is my first exposure to them. Arriving in one of the more needlessly aggravating packages I’ve seen (more annoying than those old Mort aux Vaches discs!), one is mollified somewhat by the inclusion of some neat little sepia-toned cards drawn by Igor Krutogolov. And the music’s pretty good as well.

Sixteen shortish tracks covering a wide range with portions of the text based on letters by the Russian surrealist poet Daniil Kharms. The opener is quite attractive, featuring some vaguely rhythmic accordion pumpings, Theremin-like wails and other odds and ends behind Slava’s deep but distracted voice, recalling Robert Ashley’s dream monologues. This approach would seem to be fitting for a homage to Kharms and indeed several of the better pieces possess an oneiric quality wherein a tonal element—single piano notes, for example—are played off against rougher, more environmental noises, as though the keyboard sounds are wending their way through a dark, slightly threatening field. A dreamlike, floating feeling accompanies much of the music, a voice wafting in the distance (sometimes Russian, sometimes English), hollow, windy roars, the plinking of a music box hammering out “Lullaby and Goodnight”. The works move in and out of focus, the sharply limned ones contrasting that much more with the blurrier examples, again evoking the pleasant, only mildly troubling feeling of a confused reverie. There’s even sitar! And is that an ocarina I hear? It’s a hodgepodge but an oddly effective one and well worth a listen.

Rruido’s website appears to be nonfunctional at the moment, but interested listeners can probably get more info about the disc from Grundik + Slava’s site

And keep in mind a hopefully upcoming release by Kasyansky and the Argentinean guitarist Leandro Barzabal; it’s a beaut.

more

Guillaume Viltard (double bas), Jack Wright (saxes), Grundik Kasyansky (feedback synthesizer), Joao Silva (laptop and objects), Nicolas Christian (electric bass), Béchir Saadé (bass clarinet)

location: Myddelton Square London EC1R 1XX, 1 min walk from Angel tube station

This Thursday Master Butoh artist Katsura Kan will be performing with Lee Adams, Gabriella Daris, Will Dickie, Natsuko Nono and Colin Mclean in a collaboration with musicians Grundik Kasyansky (electronics and prepared music boxes) and Jack Wright (Saxophone) at the SHUNT Vaults in London Bridge.

An exploration into the physicalisation of Samuel Beckett’s text into movement, focusing on the subjects of death and ageing, space and time, atmospheres and the materiality of air, by way of Butoh Notation.

SHUNT Vaults Joiner St. (entrance via small door inside London Bridge tube station).

London, SE1 10pm (Bar open from 6pm) SHUNT Vaults is a private members club. Day membership can be purchased on the door: £5

Igor “Grundik” Kasyansky to kompozytor i improwizator, autor instalacji oraz muzyki do filmów, spektakli teatralnych i baletu. Od ponad dziesięciu lat, wraz z poznanym podczas studiów na Uniwersytecie Bar-Ilan w Ramat Gan w Izraelu Slavą Smelovskym, tworzy elektro-akustyczny duet Grundik+Slava (http://www.grusla.com). Płyta “Light and Roundchair”, która, zdaje się,jest debiutem płytowym Kasyansky’ego nagrana została w ubiegłym roku w Nowym Jorku, mieście, w którym muzyk mieszka od pięciu lat. Płyta zawiera cztery, trwające od czterech i pół do dwudziestu siedmiu minut, utwory, których podstawowym tworzywem stał się syntezatorowy feedback. W utworze drugim, który przywodzi na myśl Pendulum Music Reicha, Kasyansky używa dodatkowo komputera i thereminu, zaś w trzecim i czwartym odbiorników radiowych. Mikromuzyka Kasyansky’ego jest spokojna i delikatna. Brzmienie jest zawiesiste, ale pozbawione dosadności; spiętrzone, nakładane na siebie dźwięki powoli wędrują poprzez czas i ciszę. Stratusy szumów i trzasków, cumulusy fal radiowych, cirrusy świstów i chrzęstów,łagodnie popychane elektrycznym wiatrem spokojnie dryfują po elektroakustycznym niebie. Podobno Grundik Kasyansky pisał kiedyś wiersze, obecnie jest poetą dźwięku.

more

Grundik + Slava – Frogs
Grundik Kasyansky – Light and Roundchair

Grundik Kasyansky i Slava Smelovsky grają w duecie od 1995 roku. Ich piąta produkcja – “Frogs” (z 2005 roku) to przede wszystkim wynik współpracy z wokalistką Victorią Hanna. Instrumentarium, oprócz gitary, komputera, drum machine, thereminu i live electronics, to śpiewające misy, okaryna, drumla i mbira z Zimbabwe. Album jest dedykowany żabom – “The frog gone away with the wind”, “The old frog’s dream”, “The forest’s song for big red frog” (to tytuły utworów). Czy zapaliła się wam w głowie lampka “Karpaty Magiczne”?

Wysłuchanie płyty tylko umacnia to skojarzenie, choć nie jest to kopia twórczości polskiego duetu, ale podobny sposób działania i cel artystyczny. Trzeba od razu zaznaczyć, że „Frogs” daleko do etno-core’owych rejonów Karpat, całość jest nawet przyjemna w słuchaniu. Panuje klimat wieczoru w lesie, choć nikt tu nie sili się na bratanie z naturą. Jest trochę nagrań terenowych, szczególnie na początku i w ostatnim tracku (gdzie dźwięki otoczenia ciekawie mieszają się z muzyką), od szóstego do ósmego kawałka jest mocno etnicznie – za sprawą bębnów. Do tego dochodzi wokal, który w tej partii brzmi jakby jakaś starowinka zawodząco wypowiadała zamowy.

Głos, który też nie zabiera nas w rejony ekstremalne, nadaje całości lekko mistycznego klimatu. Nucenie, szeptanie, zaśpiewy są często zwielokrotniane, rozmywane pogłosem. Masy (nieprzesadnie ciężkie) dźwięków, czasem nieco metaliczne, przelewają się powolnym rytmem. Albumu słucha się dobrze, choć może przydałaby się większa różnorodność brzmień. Poza tym koncept na łączenie partii elektronicznych z instrumentami tradycyjnymi nie został wystarczająco mocno rozwinięty.

“Light and Roundchair” to solowa płyta Kasyansky’ego wydana w 2006 roku w portugalskim Creative Sources. W czterech utworach trwających kolejno 19, 7, 27 i 4 minuty twórca zabiera nas w podróż po krainie dźwiękowych drobin, skrawków, zakłóceń. Z tą wydawałoby się niewdzięczną materią obchodzi się w sposób dystyngowany, co sprawia, że efektem nie jest odpychający hałas. Kreuje natomiast światy, w które aż chce się wejść, które kuszą – słuchana na głośnikach ta płyta wydaje się rozgrywać gdzieś w oddali, ma wielowarstwową głębię. Odbiór przez słuchawki sprawia, że dźwięki sączą się wprost do uszu i okazuje się, jak złożona jest ta materia, którą przy braku uwagi można by uznać za jednostajną. Przypomina to najbardziej minimalistyczne momenty z “No-input mixing board” Toshimaru Nakamury i nie jest też odległe od tego, co Emiter i Arszyn zaproponowali na “07.05.05″.

Twórca ma wielkie wyczucie, instynktownie wie co z czym spleść, bawi gdy w drugim tracku używa thereminu, by uzyskać motyw miarowego wznoszenia się i opadania. Z radioodbiornikami radzi sobie również świetnie, nie przesadza z białym, �?międzystacyjnym’ szumem, czasem wyciągnie jakiś radiowy dialog (i utrzymuje go na granicy rozpoznawalności słów, a słuchacz stara się, by zrozumieć…albo i nie?). W wieńczącym całość “Radio Dostoyevsky FM, the Holy Day Broadcast” wrzuca hot jazz i inne �?radiowe’ melodie, ale w sposób tak stonowany, że można pomyśleć, że są to tylko dźwiękowe przywidzenia. Chciałoby się, żeby radio Grundika K. nadawało nieprzerwanie, na szczęście jego fascynujące �?audycje’ można odtworzyć. Ja czynię tak od dłuższego czasu.

Nagrania duetu można kupić, za niewygórowane sumy, za pośrednictwem strony grusla.com Trochę ich muzyki można znaleźć w netlabelu Kunstkamera – kunstkamera.grusla.com

more

Part organic ambient excursion, and part country lullaby, this album (of which I have an advance, and most likely incomplete, copy) has really grown on me since the first time I heard it. Utilising electronic instruments, “sound objects,” harmonium, and vocals; Grundik & Slava have really created some beautiful music of startling complexity. Sometimes, it seems innocent and pleasant as I listen to it, other times, rather menacing. While it’s somewhat close to things I’ve heard before, it’s never “quite there”– so I think any comparisons would do it injustice. This is superbly-crafted music. I’m really at a lack for words, I want to tell you this is experimental country music, if there is such a thing. Definitely an album for the repeated listening pile.

more

05.08.07, 22.30, Lima-Lima – “Stakanchik”, Tel Aviv

grundik+slava “XAPMC” cd-r + dibujos/drawings de/by igor krutogolov (rruido, RR009)

If you want to purchase a cd please contact Slava (Israel) or Grundik (London) and we’ll let you know if we still have a copy. Each CD costs 12$, shipping included.